بافت فرسوده شهری به عرصه هایی از محدوده قانونی شهرها اطلاق می‌شود که به دلیل فرسودگی کالبدی و برخوردار نبودن از خدمات شهری آسیب پذیر شده‌اند و ارزش مکانی، محیطی و اقتصادی نازلی دارند. این بافت ها برای نوسازی به همکاری و توجه دولت و شهرداری و مردم وابسته هستند.محلات فرسوده‌ای در فضای شهری که مسائل و پیچیدگی‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و شیوه خود را دارد و بافت‌ها از یک سو دارای ریشه‌های سکونتی ارزشمند با غنای فرهنگی، اجتماعی و معماری است و از طرف دیگر به جهت فرسودگی شدید، نبود دسترسی مناسب به خدمات شهری و بهداشتی، وجود مشکلات اجتماعی و امنیتی و آسیب‌پذیری در برابر زلزله، سیل و آتش سوزی و نیز عدم تطابق با زندگی امروز شهری و شهرسازی مدرن دارای مشکلات رو بنایی و زیر ساختی هستند.

نوسازی بافت فرسوده یکی از دغدغه‌های دولت و شهرداری است زیرا جلوه و زیبایی شهر نیز در گرو بافت های شهری می‌باشد. در کشور بزرگ ایران هفت نوع از بافت شهری در بررسی گونه شناسی بافت های شهری قابل تشخیص می باشد.
1- بافت تاریخی ، هسته اولیه شهر
2- بافت قدیمی شهر
3- بافت میانی شهر
4- بافت جدید شهری
5- بافت پیرامونی شهری
6- بافت اقماری یا گسترش ناپیوسته شهر
7- گسترش متروپلی شهر به همراه ایجاد شهرهای جدید

بافت فرسوده به بلوک هایی گفته می ‌شود که هر سه شرط ذیل را نیز دارا باشند:

 

 

1- ناپایداری: پنجاه درصد از بناهای موجود در بلوک ناپایدار بوده و از استحکام لازم برخوردار نباشند.
2- نفوذ ناپذیری: حداقل پنجاه درصد معابر بلوک دارای عرض کمتر از 6 متر باشد.
3- ریزدانگی: حداقل پنجاه درصد ساختمان‌ ها در آن بلوک شهری مساحتی کمتر از 200 متر مربع داشته باشند.

بافت‌ های فرسوده به سه دسته ذیل تقسیم بندی می ‌شوند:

 

 

1- بافت‌ های دارای میراث فرهنگی
2- بافت‌ های شهری (فاقد میراث فرهنگی)
3- بافت ‌های حاشیه ‌ای (سکونت گاه‌ های غیر رسمی)

فنی مهندسی

انوع بافت‌های فرسودهبازسازی بافت فرسودهبافت فرسوده شهریخدمات فنی مهندسیفنی مهندسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *